กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้บ่าย 3 โมง เพิ่งกินข้าวเสร็จ ตามหลักแล้วอวิ๋นซุ่ยซุ่ยไม่น่าจะหิว
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนท้องหิวง่าย หรือเป็นเพราะท่าทางของกู้จวินที่สวมเสื้อกล้าม เหลาด้ามไม้ด้วยแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามดูน่ากินเกินไปกันแน่ เธอถึงได้รู้สึกหิวขึ้นมาอีกแล้ว
เธอกลืนน้ำลาย ลำคอแห้งผากก่อนถามว่า “คุณไม่หนาวเหรอ?”
ช่วงนี้อากาศอุ่นขึ้นมากจริง ๆ แต่ก็ไม่ถึงขั้นใส่เสื้อกล้ามหรอกมั้ง?
กู้จวินเงยหน้ามองเธอ พินิจความอยากกินในดวงตาของเธอได้อย่างชัดเจน จึงถามกลับด้วยรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มว่า “เห็นคุณเหงื่อออก ร้อนเหรอ?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยกมือขึ้นแตะ และก็พบว่าบนหน้าผากมีเหงื่อบาง ๆ เกาะอยู่จริง