กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ซุ่ยซุ่ย ดึกขนาดนี้เพิ่งกลับมา ทำไมจะออกไปอีกล่ะ?” เสียงคุ้นเคยลอยออกมาจากฟันสองแถวที่เรียงตัวอยู่ตรงหน้า
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเม้มริมฝีปาก ก่อนพูดอย่างจนใจว่า “เสี่ยวเยี่ยน พวกเธอกำลังทำอะไรกันอยู่?”
เธอยังไม่กล้ามองหน้าเว่ยเสี่ยวเยี่ยนอยู่ดี เพราะมันแสบตาเกินไปจริง ๆ
ทว่าเว่ยเสี่ยวเยี่ยนกลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติแม้แต่น้อย เธอตอบอย่างกระตือรือร้นว่า “ไม่รู้ล่ะสิ? โรงเรียนกลัวว่าพวกเราจะเครียดเกินไป เลยจะจัดงานระดมพลเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิ แต่ละห้องต้องส่งการแสดงหนึ่งชุด ห้องเราจัดการร้องประสานเสียงชายหญิง เพลงต้าเสียงเซียง!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยนึกอยู่นานกว่าจะจำได้ นี่มันการร้องประสานเสียงชายหญิงที่ไหนกัน เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นการแสดงเอ้อร์เหรินจ้วน!