กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายหนุ่มผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก แก้มทั้งสองข้างตอบลึก ใบหน้าซีดคล้ำออกเขียวเล็กน้อย แม้ขาทั้งคู่จะห่อหุ้มด้วยกางเกงผ้าฝ้ายหนา ๆ แต่ก็ยังมีขนาดพอ ๆ กับขาเปลือยของผู้ชายวัยผู้ใหญ่เท่านั้น ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายเสื่อมโทรมอับเฉาอย่างเข้มข้น
ทุกคนอาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน จึงมีคนจำเขาได้ ชี้หน้าแล้วด่าทออย่างหยาบคายว่า “พ่อแกเป็นคนวางระเบิดจนมีคนตายแท้ ๆ ยังจะบอกว่าเขาเป็นอัมพาต นี่แหละผลกรรม สมควรแล้ว!”
ยังมีคนไปคุ้ยหาเศษผักเน่าไม่น้อยจากกองขยะข้างสหกรณ์จัดจำหน่าย ก่อนยกทั้งตะกร้าคว่ำใส่ศีรษะเขา “ลูกชายฆาตกรก็เป็นฆาตกรเหมือนกัน ควรลากไปยิงเป้า!”
“เอาลูกชายฉันคืนมา ไอ้ฆาตกร!”