กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบสอง เป็นวันหยุดหายาก แต่ทว่าอวิ๋นซุ่ยซุ่ยกลับไม่ได้นอนตื่นสาย
เธอห่อตัวเป็นก้อน ฟังเสียงสวบสาบจากการแต่งตัวและล้างหน้าแปรงฟัน จนกระทั่งเสียงปิดประตูดังขึ้น เธอจึงลืมตาพรึ่บ
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ร่างกายของเธอก็ร้อนผ่าว จึงมุดหน้าลงไปในผ้าห่ม
กลิ่นไม้ที่คุ้นเคยโอบล้อมตัวเธอไว้ เธอถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่านี่ไม่ใช่ผ้าห่มของเธอ แต่เป็นของกู้จวิน
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยรีบถีบผ้าห่มออก เผยผิวกายที่ถูกไอร้อนจนกลายเป็นสีชมพู ภายใต้ชุดนอนผ้าฝ้ายสีเหลืองอ่อน ยิ่งขับให้เธอดูงดงามน่าลิ้มลอง
หากมองให้ดี บริเวณลำคอด้านขวาของเธอยังมีรอยแดงเล็ก ๆ อยู่หนึ่งรอย ดูคล้ายสตรอว์เบอร์รีลูกน้อย