เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากพ่อเปลี่ยนหน่วยงานไปทำงาน อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็เขียนจดหมายติดต่อเขาเป็นประจำ ไม่ได้โทรหาอีกเลย
อย่างไรเสียก็ไม่เหมือนตอนอยู่โรงงานเครื่องจักร ตอนนี้พ่อไม่ได้เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดของหน่วยงานแล้ว จึงต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น
แต่เมื่อเทศกาลตรุษจีนใกล้เข้ามา เธอก็คิดถึงพ่อมาก จึงถือโอกาสโทรหาเป็นครั้งคราว ไม่ได้มีข้อห้ามมากมายขนาดนั้น
ดังนั้น ในช่วงบ่ายสองโมงกว่า ๆ ของวันที่งานไม่ค่อยยุ่ง อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจึงโทรศัพท์ไปยังงานปกครองเมืองของเมืองปิง
สายถูกโอนต่อหลายทอด ในที่สุดก็ไปถึงมืออวิ๋นเจี้ยนจง
“ซุ่ยซุ่ย?”
ไม่ได้ยินเสียงพ่อมานานเกินไป อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจึงออดอ้อนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว “พ่อ ฉันคิดถึงพ่อมาก!”
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้ชายผู้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าอย่างอวิ๋นเจี้ยนจงตาแดงก่ำ