กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอนึกถึงภาพตอนที่เธออาศัยฤทธิ์สุรากอดกู้จวินแล้วจูบเขาอย่างเมามัน อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็สะดุ้งไปทั้งตัว
เธอขยับตัวกระยุกกระยิกไปทางขอบเตียงราวกับหนอนตัวใหญ่สีขาว จากนั้นก็ลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา ในหัวมีเพียงคำสองคำว่า รีบเผ่น!
ทว่าทันทีที่เท้าขวาแตะพื้น เสียงเอื่อยเฉื่อยก็ดังมาจากด้านหลัง “ตื่นเช้าขนาดนี้เชียว?”
อาจเป็นเพราะเพิ่งตื่น เสียงของเขาจึงยังแหบพร่าแฝงเสน่ห์เย้ายวนอย่างไม่ตั้งใจ
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยตกใจจนเหยียบพลาด เกือบหงายก้นลงไปกองกับพื้น แถมยังเกือบได้แสดงท่าแยกขาอีกด้วย
โชคดีที่กู้จวินตอบสนองได้ไว เขาคว้าเอวเธอไว้แล้วดึงกลับขึ้นมา
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยถอนหายใจออกมาด้วยความอกสั่นขวัญแขวนที่ยังไม่หาย พอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับแววตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มของเขาพอดี