เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เหวินเจวียนหันไปมองซุนจี้จวินอีกครั้ง “ไอ้หนุ่ม นายก็ห้ามพูดจาเหลวไหล ได้ยินไหม!”
ซุนจี้จวินขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วตอบอย่างใจเย็น “เดิมทีฉันก็ไม่พูดอยู่แล้ว”
หลี่เหวินเจวียนจุ๊ปาก “...ก็จริง”
ไอ้หนุ่มคนนี้เงียบเป็นเป่าสาก จะให้พูดก็คงพูดไม่รู้เรื่อง
เธอมองไปทางอวิ๋นซุ่ยซุ่ย ในแววตามีทั้งความห่วงใยและความอยากรู้อยากเห็น ก่อนถามอย่างระมัดระวังว่า “แต่ซุ่ยซุ่ย วิชาแพทย์ของเธอดีขนาดนี้ แล้วทำไมไม่ลองตรวจตัวเองดูล่ะ?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยหลุบตาลงเล็กน้อยแล้วตอบเรียบ ๆ “เป็นปัญหาด้านการพัฒนาร่างกายแต่กำเนิดบางอย่าง รักษาไม่ได้”
ไม่ใช่แค่ความผิดปกติของอวัยวะเท่านั้น แต่เป็นโรคทางพันธุกรรมบนโครโมโซม ถึงขั้นผ่าตัดก็ยังทำไม่ได้
หลี่เหวินเจวียนถอนหายใจ
คนเรานี่นะ จะสมบูรณ์แบบเกินไปก็ไม่ได้จริง ๆ