กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลูก! ลูกเป็นยังไงบ้าง!”
หลิวกุ้ยเฟินเห็นเจิ้งไหลสี่เจ็บจนเหงื่อเย็นไหลเต็มหน้า ก็ลืมคำเตือนก่อนหน้านี้ของเขาไปหมดแล้ว
นางชี้ไปที่อวิ๋นซุ่ยซุ่ยแล้วกรีดร้องว่า “เธอจงใจใช่ไหม! หา? อายุยังน้อยแท้ ๆ ทำไมถึงใจคอโหดเหี้ยมขนาดนี้ ไม่กลัวฟ้าผ่าตายหรือไง! รีบแกะไอ้ของนั่นออกเดี๋ยวนี้!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า “ฉันบอกไปแล้วว่า หลังทายาต่อกระดูกจะรู้สึกเจ็บ ยิ่งบาดเจ็บหนักก็ยิ่งเจ็บ ผู้บังคับกองพันเจิ้ง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคุณ จะรักษาต่อหรือว่า?”
เจิ้งไหลสี่ตอบด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับลมหายใจใกล้ขาดว่า “รักษาต่อ”
พูดจบเขาก็มองไปทางหลิวกุ้ยเฟินอีกครั้ง “แม่ แม่อย่าเข้ามายุ่งเลย ผมเชื่อใจกู้จวินกับภรรยาของเขา”