กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่อวิ๋นซุ่ยซุ่ยตื่นขึ้นมา กู้จวินก็ไปฝึกแล้ว
เธอมองเสื่อเย็นที่แขวนอยู่บนขอบหน้าต่าง ไม่ได้คิดอะไรมาก เปลี่ยนเสื้อผ้าไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหาร จากนั้นก็ไปทำงานที่สถานีอนามัยตำบล
หมอหยวนเห็นเธอ ก็ราวกับเห็นญาติสนิท เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ ว่า “เธอกลับมาเสียที ช่วงนี้โรงพยาบาลทหารก็ขาดหมอ คนไข้จำนวนมากเลยมาที่นี่!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยมองเข้าไป ก็เห็นว่ามีคนไข้นอนอยู่ในห้องตรวจถึง 2 คนจริง ๆ
เพิ่งจะ 7 โมงกว่าเท่านั้น ดูท่าว่าช่วง 2 วันนี้จะมีคนมารักษาไม่น้อยเลย
หมอหยวนอายุมากขนาดนี้แล้ว จะรับไม่ไหวก็เป็นเรื่องปกติ
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเข้าสู่สภาวะทำงานทันที เธอรับช่วงต่อจากเขาเกี่ยวกับผลตรวจ อาการ การใช้ยา และข้อควรระวังของคนไข้บางส่วน