กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวกุ้ยเฟินเข้าใจแล้วว่าแผนนี้ใช้ไม่ได้ผล
เธอลุกขึ้นยืนทั้งสะอึกสะอื้น มองไปทางอวิ๋นซุ่ยซุ่ย ในใจทั้งไม่ยอมรับทั้งกระอักกระอ่วน
ทว่าบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความน่าสงสาร น้ำตาของหญิงชรารินไหลอาบแก้ม ราวกับกำลังรอให้อวิ๋นซุ่ยซุ่ยพูดคำว่า “ช่างมันเถอะ”
แต่อวิ๋นซุ่ยซุ่ยไม่ใช่คนใจดีที่มีความสงสารล้นเหลือ เธอเพียงยกสายตาขึ้นอย่างสงบนิ่ง บนใบหน้าไร้แววเวทนาแม้แต่น้อย
บางคนพบความทุกข์เพราะโชคชะตาไม่เป็นธรรม แต่บางคนทุกข์เพราะตัวเองก่อเรื่องขึ้นมาแท้ ๆ จึงไม่ควรได้รับความเห็นใจ
ยิ่งไปกว่านั้น หากตอนเมื่อครู่นี้กู้จวินไม่ได้บังเอิญกลับมาทันเวลา แล้วเธอตกลงไปในบ่อจนแขนขาหักหรือเป็นหวัดขึ้นมา เธอจะไม่รู้สึกว่าไม่ยุติธรรมได้อย่างไร?