เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสร็จสิ้นงานช่วยเหลือตลอดทั้งวัน ก็ล่วงเข้าสามทุ่มกว่าอีกครั้ง
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจัดเตรียมเวชภัณฑ์เสร็จแล้วรายงานรายการสมุนไพรที่ขาดแคลนขึ้นไป จากนั้นจึงเดินออกจากเต็นท์สุขอนามัย
นอกประตู กู้จวินยืนอยู่ตรงนั้นและมองมาทางเธอ “คุณเรียกผม?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยมองบาดแผลที่คอของเขาซึ่งถูกเหล็กเส้นบาด ตอนนี้ทั้งแดงทั้งบวม เธอจึงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนหยิบผ้าก๊อซกับสุรามาทำแผลให้เขา “ไม่เจ็บหรือ?”
ก่อนหน้านี้เธอสังเกตเห็นแล้ว แต่สถานการณ์ฉุกเฉินเกินไปจนไม่มีเวลาดูแลเขา เพียงแต่ไม่คิดว่าเขาเองก็ยังไม่ได้จัดการแผล
กู้จวินก้มหน้าลง ก็เห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้เพียงคืบ ใกล้จนมองเห็นแพขนตาดำหนาได้ชัดเจน ขนตางดงามราวขนกาโค้งปกคลุมดวงตาสีดำขาวชัดคู่นั้นอยู่ครึ่งหนึ่ง ทำให้เธอดูตั้งอกตั้งใจและมีสีหน้าจริงจัง