เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมอหลิว เสิ่นอิ๋นฮวา และสวีเจียนเจียนเป็นเพื่อนร่วมงานกัน แน่นอนว่าย่อมพูดเข้าข้างพวกเดียวกัน ทุกคนแม้จะไม่พอใจอยู่ในใจ แต่ก็เกรงฐานะของพวกเขา จึงไม่สะดวกจะโวยวายเอะอะกันใหญ่โต อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงเดินไปนั่งแถวหลังสุดตามลำพัง ถังจื้อหย่วนอยู่ข้าง ๆ เธอ เขากระซิบว่า “สหายอวิ๋น เธอเก่งจริง ๆ แม้แต่หมอเสิ่นยังเถียงสู้เธอไม่ได้!”
กัวเหวินเม้มริมฝีปาก สีหน้าซับซ้อนเล็กน้อย “หมอสวีต่างหากที่หาเรื่อง เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับหมอเสิ่น? เธอแค่ตั้งข้อสงสัยอย่างสมเหตุสมผลเท่านั้น”
“ฉันว่าไม่เหมือนนะ ถ้าเธอไม่เห็นด้วย แล้วทำไมถึงไม่ห้ามคนข้าง ๆ ล่ะ?” ถังจื้อหย่วนเบะปาก “บางทีในใจเธออาจคิดแบบนั้นเหมือนกัน เพียงแต่ไม่ได้พูดออกมา”
ใบหน้าของกัวเหวินมืดลง เขาไม่โต้เถียงกับอีกฝ่ายอีก
ถังจื้อหย่วนไม่สนใจเขา เอาแต่ชื่นชมความเก่งของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยไม่หยุด