เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยังไม่ทันที่ไต้เซี่ยงเสวียจะทันได้คิด เสียงเย็นชาอันคุ้นเคยก็ดังขึ้น “มีอะไร?”
เมื่อหันกลับไป เขาก็เห็นกู้จวินกับอวิ๋นซุ่ยซุ่ยเพิ่งลงจากรถ และกำลังเดินมาทางนี้พอดี
เขาตกใจจนรีบยืดอกเชิดหน้า ยืนตัวตรงแล้วพูดติดอ่าง “ผู้บังคับกองพันกู้!”
กู้จวินมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนพยักหน้าอย่างสงบนิ่ง แล้วพูดกับหลิวซิ่งเป่ย หัวหน้าหมู่หนึ่งที่มารับทหารใหม่ว่า “ทหารใหม่ชุดนี้สภาพร่างกายดูไม่เลว เริ่มฝึกเร็วหน่อยได้”
“รับทราบ!”
หลิวซิ่งเป่ยตะโกนเสียงดัง “กลับถึงกองพันแล้ว พอจัดระเบียบข้าวของเรียบร้อยก็เริ่มฝึกทันที!”
เสียงโอดครวญดังระงมขึ้นรอบด้าน โดยเฉพาะไต้เซี่ยงเสวียที่ร้องดังที่สุด
เขานั่งรถไฟชั้นแข็งมาเกือบ 20 ชั่วโมง จนแทบจะพังอยู่แล้ว เดิมทียังคิดว่าพอถึงที่หมายจะได้นอนหลับให้เต็มที่สักตื่น
ใครจะรู้ว่ากลับไม่มีแม้แต่เวลาพัก ต้องเริ่มฝึกทันที!