เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่อวิ๋นซุ่ยซุ่ยมาถึงโรงพยาบาลเมือง หยางฉยงอิงกำลังนั่งเหม่ออยู่บนเก้าอี้
แผนกอื่น ๆ ล้วนมีคนมารักษามากน้อยต่างกันไป มีเพียงแผนกแพทย์แผนจีนของพวกเขาเท่านั้นที่นับตั้งแต่อวิ๋นซุ่ยซุ่ยมาที่นี่จนถึงตอนนี้ เคยรับคนไข้เพียง 2 คน
เวลาที่เหลือ ศิษย์อาจารย์คนหนึ่งสอน อีกคนหนึ่งเรียน ทำให้อวิ๋นซุ่ยซุ่ยรู้สึกราวกับได้ย้อนกลับไปยังช่วงเวลาที่เรียนมหาวิทยาลัย
ตระกูลหยางสืบทอดการรักษาโรคมาตั้งแต่บรรพบุรุษ มรดกและประสบการณ์ที่สั่งสมต่อเนื่องกันมาหลายชั่วอายุคน ย่อมไม่ใช่ความรู้แข็งทื่อในตำราจะเทียบได้
ส่วนอวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็ค่อย ๆ ถ่ายทอดวิธีการรักษาและแนวโน้มการพัฒนาของแพทย์แผนจีนในอนาคตให้เขาโดยไม่รู้ตัว ทำให้ผู้เฒ่าที่เดิมคิดว่าแพทย์แผนจีนกำลังจะเสื่อมถอยลงอย่างสิ้นเชิงกลับมามีความมั่นใจอีกครั้ง
ขณะเดียวกัน หยางฉยงอิงก็รู้สึกสะท้อนใจมากเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะได้ลูกศิษย์ล้ำค่ามา!