กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้จวินได้สติกลับมาแล้วก้าวยาว ๆ ไปทางกลุ่มคน
เมื่อสบเข้ากับสายตาของเขา เฉินเหลียนเซิงก็ปล่อยมือออกโดยไม่รู้ตัว
แต่พอรู้สึกว่าทำแบบนี้เสียหน้าเกินไป จึงจงใจถามเสียงแข็งว่า “นายเป็นคู่หมั้นภาษาอะไร! ตอนซุ่ยซุ่ยถูกรังแก นายหายหัวไปไหน?”
สายตาของกู้จวินเย็นเยียบราวกับจะแช่แข็ง เขากระชับมือที่ยังกำลังสั่นเล็กน้อยของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยแน่นขึ้น “คู่หมั้นของฉัน ไม่ต้องรบกวนสหายเฉินให้เป็นห่วง”
เฉินเหลียนเซิงเบ้ปาก กำลังจะพูดอะไรต่อ หญิงที่อุ้มเด็กอยู่ก็เบียดเข้ามาแล้วพูดกับกู้จวินว่า “สหาย นายเป็นคู่รักของเด็กสาวคนนี้เหรอ?”
“ดูจากเครื่องแบบทหารแล้ว นายต้องเป็นทหารแน่ ๆ ฉันทนเห็นนายถูกหลอกไม่ได้ นายรู้ไหมว่าคู่รักของนายคนนี้น่ะ เธอมีลูกไม่ได้!”