เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพียะ!!
ความเจ็บแสบร้อนแผ่ซ่านขึ้นมาที่แก้ม
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยลืมตาขึ้น ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งชี้หน้าด่าตัวเองว่า “นังแพศยา แกคิดจะทำให้ตระกูลเฉินของเราสิ้นลูกสิ้นหลานหรือไง! ชื่อเสียงไม่ดีไม่พอ ยังไม่มีปัญญาคลอดลูกสักคน แต่อยากแต่งงานกับเหลียนเซิงของเรา แกคู่ควรหรือ!”
เมื่อมองใบหน้าถมึงทึงอันคุ้นเคยของอีกฝ่ายกับเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของยุคสมัย อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็รู้สึกมึนงงเล็กน้อย
เธอไม่ได้ถูกคนแทงตายระหว่างทางไปกวาดสุสานของกู้จวินหรอกหรือ?
เธอก้มมองหน้าท้องของตัวเอง ไม่พบร่องรอยบาดแผล จากนั้นก็มองคนกับข้าวของภายในห้องที่คุ้นเคยจนไม่อาจคุ้นเคยไปกว่านี้
นี่คือ...การเกิดใหม่งั้นหรือ?
วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1976 เป็นวันที่เธอไม่มีวันลืมแม้แต่ในความฝัน!
อีกเพียงครึ่งเดือนก็จะเรียนจบมัธยมปลายแล้ว พ่อจึงเตรียมหาคู่ครองให้เธอ เพื่อไม่ให้เธอต้องลงชนบท