เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 หยาดน้ำตาแวววาวหยดนั้น
หลังจากลู่เฉินแปรสภาพเป็นร่างมนุษย์ ร่างกายของเขาก็เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด ปรากฏแก่สายตาของถังเยวี่ยและโจวหมิ่นอย่างชัดเจน
ถังเยวี่ยและโจวหมิ่นมองหน้ากัน ทั้งคู่ต่างเห็นความตกตลึงที่มิอาจเอื้อนเอ่ยออกมาในแววตาของอีกฝ่าย
“อาจารย์ถังเยวี่ย เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเราทั้งสองกำลังฝันกันอยู่จริงๆ”
โจวหมิ่นขยี้ตาอย่างแรงพลางมองไปที่ลู่เฉิน ปากของนางอ้าค้างจนเป็นรูปตัวโอวงใหญ่
แน่นอนว่าลู่เฉินรู้สึกว่ามันยังกว้างไม่พอ
สภาพของถังเยวี่ยก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ยอดเขาที่ทอดตัวสลับซับซ้อนนั้นเพียงพอจะยืนยันได้ว่าความตกตลึงของนางไม่น้อยไปกว่าโจวหมิ่นเลย
อสูรแปลงกายเป็นคน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันไม่เคยได้ยินมาก่อน ต่อให้เป็นอสูรโทเท็มที่ใกล้ชิดมนุษย์ที่สุด ก็ไม่มีความสามารถเช่นนี้มิใช่หรือ
“เจ้าเป็นใครกันแน่”