กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249
แต่สถานการณ์เช่นนี้ไม่ได้แปลว่าอาจารย์ลู่จะไม่เคยเป็นมาก่อน มีเกมรอบหนึ่งเกี่ยวกับแมลง เขาพลิกลิ้นเอาในวินาทีสุดท้าย เกือบทำให้ตัวเองต้องจบเห่
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกกระวนกระวายใจ
"เสี่ยวฉู่เป็นอะไรไป"
เสียงของลู่ชิงเยวียนดังขึ้นในจังหวะนี้ ฉู่อี้อานดึงสติกลับมาอย่างกะทันหัน เธอแสร้งทำเป็นสงบ "ไม่มีอะไรค่ะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว"
อาหารเช้ามื้อนี้ ฉู่อี้อานกินเข้าไปเหมือนเคี้ยวขี้ผึ้ง
มองดูลู่ชิงเยวียนที่ยืนอยู่ในห้องครัว เธอเตรียมใจอยู่ตั้งนาน จากนั้นในมือก็กำเครื่องรางเอาไว้ พุ่งเข้าหาเขาอย่างแรง ในช่วงเวลาที่รวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน เธอก็เอาเครื่องรางถูไปบนตัวของเขา
ลู่ชิงเยวียนหันกลับมาคว้าตัวเธอไว้ "เป็นอะไรไหม"