กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240
"อาจารย์ลู่ คุณ... พอจะไปส่งผมหน่อยได้ไหมครับ"
เกมเพิ่งเริ่มต้นขึ้น ฉู่อี้อานรู้ดีว่าตอนนี้ตนเองในสายตาของลู่ชิงเยวียนคงอยู่ในระดับเดียวกับตัวประกอบ เธอยังไม่กล้าพูดจาผ่อนคลายเหมือนตอนที่สนิทกันแล้ว
อีกอย่างเธอรู้สึกหวาดกลัวภูตผีปีศาจจนขวัญหนีดีฝ่อ ปัจจุบันยังไม่มีใครให้ความรู้สึกปลอดภัยกับเธอได้เท่าลู่ชิงเยวียน
ตามอุปนิสัยของลู่ชิงเยวียนแล้ว เธอนึกว่าเขาจะปฏิเสธ
คาดไม่ถึงว่าอาจารย์ลู่ในเกมรอบนี้จะพูดคุยง่ายเป็นพิเศษ เขายืดตัวเปิดประตูรถ "ขึ้นมาสิ บ้านเธออยู่ที่ไหน"
ฉู่อี้อานบอกชื่อย่านที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ที่เธอพักอยู่ พร้อมทั้งสอบถามตำแหน่งห้องของเขาไปด้วย เธอมีกระจกแปดทิศอยู่แล้ว ถ้าให้อาจารย์ลู่มาอยู่ตึกเดียวกันย่อมปลอดภัยยิ่งขึ้นแน่นอน