กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 229
ลู่ชิงเยวียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพบอย่างกะทันหันว่าความคิดของตัวเองช่าง……ช่างไร้สาระเหลือเกิน!
เขาเบนสายตาออก ริมฝีปากบางขยับเอ่ยคำพูดเย็นชาออกมาสองคำ "ไม่ต้อง"
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่อี้อานผู้ "ใจกว้าง" ก็รีบปล่อยผ้าห่มแล้วห่อตัวเองไว้ทันที คุณสมบัติอันยอดเยี่ยมของอาจารย์ลู่ที่ทั้งประหยัดมัธยัสถ์และปฏิเสธความสุขสบายช่างประเสริฐเสียจริง เธอไม่ต้องปีนออกจากผ้าห่มแล้ว
สบายจัง!
หลังจากสภาพความเป็นอยู่ดีขึ้น ฉู่อี้อานก็เปิดโหมดการนอนแบบเอาคืนให้สาสม และห่างออกไปหลายร้อยไมล์ เหล่าเพื่อนร่วมทีมเดิมกำลังขดตัวอยู่ภายในอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง
ฝนหนาว ลมหนาว ทุกอย่างล้วนหนาวเหน็บไปหมด