กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 220
เธอกำลังนอนหลับฝันอยู่ จู่ ๆ ก็มีลมพายุลูกใหญ่โหมกระหน่ำพัดเข้ามา
กระจกแตกละเอียดโดยไม่มีสัญญาณเตือน สายฝนเย็นเฉียบซัดเข้าใส่ใบหน้าของฉู่อี้อาน ปลุกเธอให้ตื่นจากความฝันอันเลื่อนลอยนี้
ลมพายุนี้รุนแรงเกินไป หน้าต่างบริเวณชั้นสามและชั้นสองหลายบานแตกละเอียด ฉู่อี้อานถูกลมพัดจนเส้นผมปลิวมาปรกหน้า
สายลมพัดพาเอาละอองฝนเข้ามา ข้าวของภายในห้องเปียกชุ่มอย่างรวดเร็ว ห้องรับแขกไม่อาจอยู่ต่อได้ ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ต่างคนต่างแยกย้ายกลับห้องของตัวเอง
ทว่าผ่านไปสามนาที ประตูห้องของฉู่อี้อานก็ถูกเคาะ
สีหน้าของลู่ชิงเยวียนดูไม่ค่อยดีนัก เส้นผมเองก็เปียกชื้นเล็กน้อย "หน้าต่างห้องผมก็แตกเหมือนกัน"