เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 182
เครื่องบันทึกและแผนที่บนท้องฟ้านั้นเหมือนกันทุกประการ
เพียงแต่ถูกแบ่งออกเป็นช่องสีฟ้าและช่องสีเทา
การกระจายตัวระหว่างช่องสีฟ้าและช่องสีเทาก็ไม่มีกฎเกณฑ์อะไรตายตัว ราวกับว่าหมายเลขของลูกตายักษ์เป็นชุดรหัสสุ่มนั่นแหละ ทว่าผ่านสีเหล่านี้ ฉู่อี้อานสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งว่ามีสถานที่ใดบ้างที่พังทลายลงไปแล้ว และมีสถานที่ใดบ้างที่ยังคงหลงเหลืออยู่ชั่วคราว
เมื่อมองฟังก์ชันของเครื่องบันทึกการพังทลาย ฉู่อี้อานก็พลันตระหนักได้ว่าเกมรอบนี้ยังมีหลุมพรางขนาดใหญ่อีกหลุมหนึ่ง—นั่นคือเอฟเฟกต์เกาะร้าง!
เกาะร้าง
ตามความหมายก็คือ เขตหมายเลขรอบด้านพังทลายลงทั้งหมด เหลือเพียงพื้นที่เดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่อย่างโดดเดี่ยว ผู้รอดชีวิตในเขตหมายเลขประเภทนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ในกรงขัง ไร้ซึ่งหนทางหลบหนี