กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 167
ฉู่อี้อานย่อมไม่มีทางจอดรถอยู่แล้ว
ทั้งสองคนขับรถออกมาไกลจากเมืองเล็กแห่งนั้นจนกระทั่งมาจอดในบริเวณที่ภูมิประเทศรอบด้านโล่งกว้างและไม่มีจุดให้ใครซ่อนตัวได้เลย
สุภาษิตกล่าวไว้ว่าระมัดระวังย่อมแล่นเรือได้หมื่นปี
พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่จอดรถในสถานที่ที่มีคนอยู่อาศัยเท่านั้น แต่ทุกครั้งที่ขับผ่านพื้นผิวถนนที่มีความผิดปกติ พวกเขาก็จะลงจากรถมาตรวจสอบในตอนที่ปลอดภัย เพื่อให้มั่นใจว่ายางรถยนต์หรือส่วนอื่น ๆ ของรถไม่มีปัญหา
ทุกครั้งที่เปิดประตูรถแล้วก้าวลงไป จะสามารถสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บสุดขั้วนั้นได้อย่างชัดเจน
ต่อให้สวมเสื้อกันหนาวก็ยังมีความรู้สึกราวกับไม่ได้สวมเสื้อผ้าอยู่ดี