กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 144
หูฟังของฉู่อี้อานไม่ได้เปิดเพลงเอาไว้ จึงได้ยินคำถามของชายคนดังกล่าวได้อย่างชัดเจน
รถไฟใต้ดินวิ่งมานานมากแล้วจริง ๆ ความรู้สึกที่ได้รับมันยาวนานกว่าสามชั่วโมงเสียอีก
ทว่านั่นเป็นเพียงความรู้สึกเท่านั้น หากลองก้มดูโทรศัพท์ก็จะพบว่าเวลายังผ่านไปไม่ถึงยี่ห้อนาทีด้วยซ้ำ เธออดไม่ได้ที่จะมองออกไปด้านนอก หน้าต่างรถไฟใต้ดินมืดสนิทไปหมด ไม่ใช่แค่วันหน้าต่าง แม้แต่ด้านหน้าและด้านหลังของตู้รถไฟใต้ดินก็มืดทึบเช่นกัน นอกจากตู้รถไฟที่พวกเขาอยู่แล้ว ไม่มีใครรู้เลยว่าตู้รถไฟอื่น ๆ มีสภาพเป็นอย่างไร
ในจังหวะที่ฉู่อี้อานกำลังใช้ความคิด เสียงอุทานของชายสามคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ดึงดูดความสนใจของเธอ
"เซียนโหย่ว ตั๋วรถไฟใต้ดินของนาย!"