กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 140
ลู่ชิงเยวียนยื่นฝ่ามือออกไป ฝ่ามือที่ร้อนผ่าวแนบลงบนเอวและหน้าท้องของฉู่อี้อาน จากนั้นก็แหงนหน้าขึ้นเล็กน้อย
ลมหายใจของทั้งสองฝ่ายประสานกันอยู่ตรงปลายจมูก บรรยากาศรอบกายพลันแปรเปลี่ยนเป็นเหนียวหนืดและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ...
ในจังหวะนี้เอง ฉู่อี้อานก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที "อาจารย์ลู่ ไปเดินเล่นข้างนอกกันเถอะค่ะ"
เธอเอ่ยปากพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นกระตือรือร้น ผลักประตูที่ปิดสนิทก่อนหน้านี้ให้เปิดออก ราวกับร้อนรนอยากจะออกไปข้างนอกใจจะขาด
หลังจากที่เธอพูดจบ ภายในห้องก็เงียบกริบลงไปชั่ววินาที
เสียงของลู่ชิงเยวียนดังมาจากด้านหลัง "เมื่อครู่เธอยังบอกว่าข้างนอกอันตรายมากไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ๆ ถึงอยากออกไปล่ะ"
ก็เพราะตอนนี้คุณอันตรายกว่าข้างนอกน่ะสิคะ