กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 114
ภายในหอพักเงียบสนัดสงัด แม้กระทั่งเสียงลมหายใจยังแผ่วเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน
แต่ว่าฉู่อี้อานนอนไม่หลับแล้ว
เธอมุดศีรษะเข้าไปใต้ผ้าห่ม ป้องกันไม่ให้แสงจากโทรศัพท์เล็ดลอดออกไปข้างนอก จากนั้นก็ส่งข้อความหาคนสองคนพร้อมกัน
【ลู่ลู่หลับหรือยัง ฉันเห็นสวีหยางหยางอยู่ข้างล่าง แต่เธอบอกว่าตัวเองแค่ลงมาดื่มน้ำ】
【เธอลงมานานแค่ไหนแล้ว】
จางลู่ส่งข้อความตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
【ลู่ลู่ไม่ลู่: เธอลงมาได้เกือบสิบนาทีแล้ว นอกจากช่วงแรกที่อาเจียนออกมา นอกนั้นเอาแต่จ้องมองเธอมาตลอด เสี่ยวฉู่ เมื่อครู่นี้ฉันเผลอหันไปสบตากับเธอเข้า ฉันรู้สึกน่ากลัวแปลกๆ】
ฉู่อี้อานมองข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา แล้วเริ่มติดต่อไปหาสวีหยางหยางต่อ