บทที่ 98

บทที่ 98

ไป๋ซือเหนียนรับกล่องใบเล็กในมือเธอมาถือไว้ มันมีน้ำหนักถ่วงมือพอสมควร แต่ก็ไม่ได้หนักอึ้งเหมือนตอนที่เป็นกล่องใบใหญ่

"คงไม่ได้มีแค่นี้หรอกกระมัง"

เขาถือหีบสมบัติไว้ในมือแล้วโยนขึ้นลงเบา ๆ ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองเธอ

"ใช่แล้วค่ะ มันยังเป็นไอเท็มมิติด้วยนะ"

ฉู่อี้อานพยักหน้ารับแล้วเอ่ยบอกออกไปโดยไม่มีการปิดบังเลยแม้แต่น้อย "ข้างในมีพื้นที่รวมทั้งหมดหนึ่งลูกบาศก์เมตร สามารถใส่ของได้ตั้งหลายอย่างเลยล่ะค่ะ"

เธอพูดพลางคอยลอบสังเกตสีหน้าของไป๋ซือเหนียนไปด้วย เป็นไปตามคาด เห็นดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาวบหนึ่ง แม้ว่าเขาจะกลับมาทำสีหน้าราวกับไม่ยี่หระได้อย่างรวดเร็ว แต่การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยนั้นก็ยังคงไม่พ้นสายตาของเธอไปได้