บทที่ 92

บทที่ 92

【กระดาษชำระหนึ่งม้วน】

【หมายเหตุ: จะถูกเรียกคืนหลังจากเกมรอบนี้สิ้นสุดลง】

【เสียงในใจของของดี: ตอนนี้เธอจะกล้าสะเออะรังเกียจกระดาษชำระสีขาวสะอาดเอี่ยมม้วนนี้อีกไหม】

ไม่กล้า!

เด็ดขาดเลยไม่กล้า!

ตอนที่เธอกว้านซื้อเสบียง เธอก็เกือบจะลืมกระดาษชำระไปพอดีจริง ๆ ด้วย "ขอบคุณท่านปู่หีบสมบัติค่ะ!"

ฉู่อี้อานหาได้สนใจไม่ว่าหีบสมบัติจะฟังภาษาเธอรู้เรื่องหรือไม่ แต่เธอก็พูดจาเอาอกเอาใจไปก่อน

ตอนนี้คือวันแรกของเกม เวลาห้าทุ่ม

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ฉู่อี้อานก็ใช้เวลาในคืนแรกของเกมอยู่ที่อุโมงค์รถไฟใต้ดิน