บทที่ 65

บทที่ 65

ตั้งแต่ช่วง 10 โมงเช้าจนถึงบ่าย 2 โมง อุณหภูมิก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

อุณหภูมิภายนอกอาคารในตอนนี้พุ่งทะยานไปถึง 46 องศาแล้ว

ต่อให้อยู่ริมแม่น้ำ คลื่นความร้อนก็ยังคงซัดสาดเข้าใส่ระลอกแล้วระลอกเล่า ต้นไม้ริมทางถูกแดดเผาจนกลายเป็นสีเหลืองเกรียม ผู้คนต่างพากันไปนั่งสุมหัวหลบแดดอยู่ใต้สะพาน ทั้งร้อนทั้งกระหายน้ำ

น้ำที่ฉู่อี้อานซื้อมาเพื่อคลายร้อนในตอนแรกเรียกได้ว่าช่วยชีวิตเอาไว้ได้มากทีเดียว

เธอบิดฝาน้ำแร่ขวดหนึ่งออก เงยหน้าขึ้นแล้วกระดิกคอซดรวดเดียวไปครึ่งขวด ผู้คนที่อยู่รอบข้างพอได้ยินเสียงดื่มน้ำของเธอ ต่างก็อดกลืนน้ำลายตามและขยับคอขึ้นลงไม่ได้ ราวกับว่าน้ำแร่เย็นฉ่ำขวดนั้นสามารถไหลผ่านลำคอที่แห้งผากนี้ เพื่อเติมเต็มความชุ่มชื้นที่แห้งเหือดภายในร่างกายได้ด้วย