บทที่ 50

บทที่ 50

【เสี่ยวโหยวห้องข้าง ๆ: คุณพระ คุณเจ้า ผ่านมาได้สองเกมแล้วเหรอครับเนี่ย ท่านปู่!】

โหยวเช่อมองข้อความที่อีกฝ่ายส่งมาพลางอุทานในใจไม่ได้ว่าสมเป็นท่านปู่ ย่อมเป็นท่านปู่วันยังค่ำ m

【เสี่ยวโหยวห้องข้าง ๆ: งั้นแต้มสะสมของท่านก็น่าจะอย่างน้อย 10 แต้มแล้วสิครับ! มีติดอันดับต้น ๆ กับเขาด้วยไหมเนี่ย?】

【ท่านปู่ฉู่: แต้มมีอยู่แค่นั้นแหละ น้อยนิดมาก】

ฉู่อี้อานไม่ได้อวดโต้ง ๆ ว่าตัวเองได้อันดับที่เท่าไหร่ แค่พูดเออออไปส่งเดช

แต่ต่อให้เป็นคนสุดท้ายที่ผ่านด่าน การผ่านด่านนี้ก็เป็นตัวแทนของความแข็งแกร่งอันทรงพลัง

ความแข็งแกร่ง = ต้นขา

【เสี่ยวโหยวห้องข้าง ๆ: ท่านปู่กระบี่ไม่เคยขึ้นสนิม พอจะเล่าเรื่องวีรกรรมให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ เผื่อผมจะได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เพิ่มขึ้นบ้าง?】

ประสบการณ์เหรอ?