บทที่ 32

บทที่ 32

มีคนในกลุ่มตั้งคำถามทำนองนี้กันไม่น้อย

【บ้าไปแล้วเหรอ คิดว่าคนที่ซื้อไปเขาไม่ได้ป่วยรึไง】

【ของราคาหลักสิบหลักร้อยล้าน บ้านกับรถจะมีค่าสักเท่าไหร่ เอาไปทำบุญให้คนอื่นเหรอ】

【พวกคนรวยนี่แม่มโคตรน่าขยะแขยงเลย!】

……

ฉู่อี้อานอ่านจนปวดหัวตาลายไปหมด

เธอนำโทรศัพท์ไปวางไว้ด้านข้าง แล้วหยิบหีบสมบัติออกมา ถึงเวลาเปิดหีบสมบัติตามรอบสามวันครั้งอีกแล้ว เธอคาดหวังว่าครั้งนี้จะหยิบของดีอะไรได้นะ

เธอภาวนาให้หีบสมบัติใจดีกับเธอหน่อย อยากให้เธอสุ่มได้ยารักษาเฉพาะโรคสักขวดจัง

สิ่งของถูกบรรจุไว้ในกระป๋อง สัมผัสแรกที่จับคือความเย็นเฉียบและเรียบเนียน