บทที่ 24

บทที่ 24

ก่อนหน้านี้ไม่มีความอยากอาหาร แต่ตอนนี้มีแล้ว

ฉู่อี้อานหาเครื่องปรุงหม้อไฟที่ซื้อกลับมาพร้อมกับของพวกนี้ นำลงไปผัดในหม้อจนส่งกลิ่นหอม กลิ่นหอมรสเผ็ดร้อนของเครื่องปรุงหม้อไฟฟุ้งกระจายไปยังบริเวณโดยรอบในพริบตา ทำให้คนที่เดิมทีไม่ค่อยอยากอาหารรู้สึกหิวโหยขึ้นมาทันที

【บ้านไหนรวยจาระเบี๊ยว ทำหม้อไฟกินกันเนี่ย】

【แม่มันเถอะ หอมจนพ่อจะตายอยู่แล้ว ถ้าระบาดวิทยาจบลงเมื่อไหร่ พ่อจะต้องกินหม้อไฟสักหนึ่งสัปดาห์ให้ได้】

……

【มีคนกำลังต้มหม้อไฟเหรอ? แบ่งให้ฉันสักชามได้ไหม ฉันยอมให้สองร้อย】

【นี่มันน้อยเกินไป ฉันยอมให้ห้าร้อย!】

【ฉันให้หนึ่งพัน!】