บทที่ 10

บทที่ 10

ยังมีคนเป็นอยู่อีกเหรอ?

เธอมองดูตำแหน่ง ระยะทางจากตรงนี้ไม่ได้ไกลนัก "อาจารย์ลู่ เราไปดูกันหน่อยไหมคะ"

ลู่ชิงเยวียนพิงเบาะข้างคนขับหลับตาพักผ่อน "ตามใจคุณ"

ตึกหลังเล็กบนถนนอีกสายมีคนอยู่จริงๆ

คนผู้นี้มีนามว่าหวงจื้อเต๋อ เป็นเจ้าของบ้านผู้ชาย

ตอนที่ซอมบี้ปรากฏตัวขึ้น เขามีโชคดี นอนหลับอยู่ในห้องจึงรอดพ้นจากภัยพิบัติมาได้ ทว่าภรรยาและลูกๆ ของเขากลับกลายร่างเป็นซอมบี้ทั้งหมด

ไอ้พวกตัวถ่วงที่สร้างเรื่องไม่เป็นท่าแต่ทำเสียเรื่องพวกนั้น ตายไปก็ช่างเถอะ แต่ดันมาขวางอยู่ตรงประตูห้องพักเล็กๆ ของเขานี่สิ ตั้งแต่เมื่อคืนเป็นต้นมา เขาคอยได้ยินเสียงคนเดินผ่านไปผ่านมาเป็นระยะๆ