เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉิงซือเล่อกับคุณหนูสหาย เฮ่าอวิ๋นเยี่ยน เดินมาถึงหน้าหุบเขาเล็ก
หุบเขาเล็กกว้างราวหนึ่งช่วงก้าวย่างแบบม้าศึก ก้นหุบเขามีน้ำอยู่เล็กน้อย รอบด้านขึ้นปกคลุมไปด้วยหญ้าป่า
ทั้งสองหลบน้ำ ก้าวข้ามไปเหยียบบนเนินลาดริมขอบหุบเขาอย่างกว้าง ๆ ก่อนย่อตัวครึ่งหนึ่งอย่างระมัดระวัง ยกชายกระโปรงขึ้นแล้วแก้เข็มขัด
เฮ่าอวิ๋นเยี่ยนหัวเราะพลางกล่าวว่า “หากพวกเราไม่ได้ฝึกยืนท่าม้าศึก ปลดทุกข์ก็คงทำไม่ได้กระมัง!”
เฉิงซือเล่อหัวเราะเช่นกัน “เจ้าไม่รู้สึกหรือว่า หุบเขาแห่งนี้เรียบร้อยราวกับถูกคนขุดขึ้นมา?”
“ธรรมชาติช่างรังสรรค์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ ไม่มีสิ่งใดน่าแปลกหรอก”
ทั้งสองพูดคุยกัน ไม่นานก็ปลดทุกข์เสร็จเรียบร้อย ผูกเข็มขัดกลับให้ดี แล้วปล่อยชายกระโปรงลง
ตอนลงมานั้นง่ายดาย ทว่าตอนขึ้นกลับไม่ง่ายเลย