เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อ๋องอิงลงพื้นอย่างปลอดภัย เขาโยนเซียงลู่ลงกับพื้นแล้วตบมือ สีหน้ารังเกียจ ราวกับเมื่อครู่เพิ่งสัมผัสสิ่งสกปรกมา หวังว่าชายาจะไม่คิดมาก เขาทำไปเพื่อคลี่คลายคดีจริง ๆ
ฮวาซูพาคนอื่น ๆ ลงบันไดมา
เซียงลู่ยังขวัญผวาไม่หาย นั่งหอบหายใจอยู่บนพื้น
อ๋องอิงถามเสียงเย็นว่า “เจ้ายังไม่สารภาพมาตามความจริงอีกหรือ?”
น้ำตาร้อน ๆ ไหลพรากจากดวงตาของเซียงลู่ นางกล่าวว่า “ท่านอ๋อง ข้าถูกใส่ร้ายจริง ๆ ข้าไม่มีทางทำร้ายผู้บัญชาการฮวา ข้าจะทำเช่นนั้นไปเพื่ออะไร? หากข้าร่วงลงไป ข้าก็อาจตกตายไปพร้อมกับเขาได้เช่นกัน!”
“เจ้าไม่ตายมิใช่หรือ? ยังมีชีวิตอยู่ดีมิใช่หรือ”
“นั่นเป็นเพราะข้าโชคดี บังเอิญตกลงบนตัวผู้บัญชาการฮวาพอดี หากไม่เชื่อ ท่านรอให้เขาฟื้นแล้วถามเขาได้ ว่าเขาเป็นฝ่ายช่วยข้าก่อนหรือไม่”