เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าถูกโจรเขาทำให้ตกใจจนเลอะเลือนไปแล้วหรือ?” พระชายาอ๋องซู่ลูบหน้าผากบุตรี
ท่านหญิงเจียอี๋เบือนหน้าหลบ “ท่านแม่ เขาช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าจะตอบแทนด้วยการแต่งให้เขา มิใช่เรื่องสมควรหรอกหรือ?”
“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเขามีสัญญาหมั้นกับคุณหนูตระกูลเหวิน ได้ยินว่ากำหนดวันแต่งงานแล้วด้วย อีกทั้งยังเป็นเดือนหน้า”
“ท่านแม่ เรื่องนี้เกี่ยวอันใดด้วย? ยังมิได้จัดพิธีรับตัวเจ้าสาวอย่างเป็นทางการเสียหน่อย ท่านไปบอกตระกูลฮวา ให้พวกเขาถอนหมั้นก็สิ้นเรื่อง”
พระชายาอ๋องซู่แทบถูกบุตรีทำให้โกรธจนหัวเราะไม่ออก นางเคาะโต๊ะพลางกล่าวว่า “เจ้าคิดว่าการแต่งงานเป็นเรื่องเล่น ๆ หรือ? จะบอกถอนก็ถอนได้อย่างนั้นหรือ? ตอนแรกข้าเกลี้ยกล่อมให้เจ้าเลือกตระกูลฮวา แต่เจ้าไม่ยอมเอง ตอนนี้ยังจะมาก่อเรื่องอันใดอีก?”