เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เสด็จพ่อ พี่สองยังคงเป็นพระโอรสแท้ ๆ ของเสด็จพ่อ ลูกขอให้เสด็จพ่อทรงอนุญาตให้ฝังพระศพของพี่สองไว้ในสุสานหลวงตามธรรมเนียมขององค์ชายเถิด”
อ๋องอิงคุกเข่าลงทูลขอ ฮวาซูจึงคุกเข่าตาม
“เขาทำกับเจ้าเช่นนั้น เจ้ายังจะขอความเมตตาแทนเขาอีกหรือ?”
“เสด็จพ่อ ลูกมิได้ขอความเมตตาแทนพี่สอง เพียงแต่กังวลว่าวันหน้าหากเสด็จพ่อทรงคำนึงถึงสายสัมพันธ์ทางสายเลือดของพ่อลูก เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาคราใด พระทัยจะต้องเจ็บปวดจนกระทบพระวรกาย”
ฮวาซูช่วยเสริม “เสด็จพ่อ เรื่องทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะฮองเฮาองค์ก่อนยุยง ยิ่งกว่านั้นคนก็ตายไปแล้ว ขอเสด็จพ่อทรงไว้พระพักตร์สุดท้ายแก่อ๋องติ้ง อนุญาตให้เขาฝังในสุสานหลวงเถิด”
สามีภรรยาคู่นี้ก้มศีรษะลงโขกพื้นพร้อมกัน
ฮ่องเต้เซวียนเหวินถอนพระปัสสาสะ “ลุกขึ้นเถิด เราอนุญาต”
ฮวาซูลุกขึ้น เห็นสีพระพักตร์ของฮ่องเต้เซวียนเหวินผ่อนคลายลง ก็ลอบชื่นชมอ๋องอิงว่ามีปัญญา