เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กองทัพใหญ่ทางเหนือร้องตะโกนคำขวัญว่า “โอบล้อมเมืองโดยไม่ตัดขาดเสบียงประชาชน” พร้อมให้คำมั่นว่าจะไม่ขัดขวางรถขนธัญพืช น้ำมัน น้ำ และมูลสัตว์
ตอนแรกเหล่าทหารรักษาเมืองคิดว่านี่ต้องมีเล่ห์กล ทว่าไม่นานก็พบว่า กองทัพใหญ่ทางเหนือเคลื่อนกำลังทั้งหมดไปทางใต้ แล้วเปิดฉากโจมตีอย่างหนักหน่วง
เครื่องยิงหินขนาดยักษ์กว่า 480 เครื่องที่ลากมาจากจวนเป่าติ้งตั้งเรียงเป็นแถวเดียว ยิงกระสุนสลับกันอย่างต่อเนื่อง ระดมถล่มอยู่นานถึงสองชั่วยาม
แรงระเบิดทำให้ราษฎรทั้งเมืองอกสั่นขวัญแขวน หากใช้วิธีนี้ต่อเนื่องสิบวันครึ่งเดือน กำแพงเมืองคงถูกถล่มจนพังทลาย
ปืนใหญ่ของกองทัพรักษาเมืองต้องประหยัดไว้ใช้ยามจำเป็น ครั้นโต้กลับจึงมีอานุภาพอ่อนด้อยลงมาก เบื้องล่างกำแพงยังคงยิงถล่มไม่หยุด ส่วนบนหอประตูเมืองไม่มีแม้แต่เวลาจะเปลี่ยนกลไกจุดไฟ