เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
นอกหน้าต่าง หัวใจของหลี่เฉียวเหนียงจมดิ่งลง
หลี่หรูฉางรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก บุรุษหนุ่มเลือดร้อน ใครบ้างไม่หวังจะได้แต่งหญิงงามมาเป็นภรรยาโดยเร็ว จะได้กอดร่างอันหอมกรุ่นนุ่มนวลไว้ในอ้อมแขนทุกค่ำคืน?
“เหตุใดซื่อจื่อจึงไม่ยอมแต่งภรรยา?”
ซื่อจื่อหลิวเหลือบมองหลี่หรูฉาง แววตาเจือความน้อยใจอยู่เล็กน้อย “พี่หลี่คิดว่าอย่างไรเล่า?”
ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร? หลี่หรูฉางแอบบริภาษในใจ หากข้ารู้แล้ว ยังจะต้องถามเจ้าอีกหรือ เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “หรือซื่อจื่อคิดจะรอกลับดินแดนสู่ก่อน แล้วค่อยแต่งภรรยา?”
หากภรรยามีสายสัมพันธ์กับซ่างจิงน้อยลงสักหน่อย สำหรับผู้ที่ถูกส่งมาเป็นตัวประกัน ย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่าอย่างแท้จริง
ซื่อจื่อหลิวจ้องใบหน้าของหลี่หรูฉาง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าจริงจัง ก็พลันเดือดดาลขึ้นมา “เจ้าไม่รู้อะไรเลย!”