เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อ๋องอิงเดินวนไปวนมาบนหอประตูเมืองหนาน
อาทิตย์อัสดง คล้อยค่ำคืนลงมา ในที่สุดก็เห็นขบวนไพร่พลกลุ่มหนึ่งทะลวงแนวป้องกันของกองทัพซา บุกมาถึงประตูเมืองหนาน
สามีภรรยาพบหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างสำรวจอีกฝ่าย
เพียงหนึ่งเดือนเศษ ฮวาซูมองสามีรูปงามหน้าขาวของตนที่บัดนี้กลายเป็นแม่ทัพชายแดนผู้มีหนวดเครารุงรังและผิวคล้ำลงรอบหนึ่ง นางแอบรู้สึกขบขัน
“เจ้ายังหัวเราะออกอีกหรือ? รู้หรือไม่ว่าข้าเป็นห่วงแทบตาย?” อ๋องอิงตีหน้าขรึม
“จริงหรือ? เจ้าเองก็ไม่ได้ส่งคนมาช่วยข้านี่” ฮวาซูขยับเข้าใกล้ พลางใช้นิ้วแหย่หนวดสั้นของเขา สัมผัสความสากที่ทิ่มมือ
“เจ้าตำหนิข้าหรือ?”
“ไม่ เจ้าทำได้ดีมาก” ฮวาซูเลิกหยอกล้อ “ข้ายินดีมากที่เจ้าไม่ได้มาช่วยข้า เพราะนั่นหมายความว่าเจ้ารพความเห็นของข้าอย่างแท้จริง และเชื่อมั่นในความสามารถของข้า”