เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ว่านฟางฟางตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “ผลงานศึกของผู้ใดไม่ได้มาจากการเสี่ยงชีวิตเล่า? ข้าไม่กลัว!”
“เช่นนั้นเจ้าก็ไปบอกผู้บังคับบัญชาของเจ้าเสีย บอกว่าเจ้าถูกข้าเกณฑ์ตัวมาแล้ว”
“รับคำสั่ง!” ว่านฟางฟางไปหาพี่ใหญ่เพื่อรายงานด้วยความยินดี
ได้ติดตามอยู่ข้างกายพระชายา ย่อมดีกว่าอยู่กับบุรุษร่างใหญ่กลุ่มหนึ่ง ลู่หวยไม่ได้คิดอะไรมาก จึงอนุญาต
ฮวาซูมอบตราหยกสืบราชบัลลังก์ให้จู๋หม่า เล่าแผนการของตนตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วกำชับว่า “เจ้าต้องนำตราหยกไปมอบให้ท่านอ๋องถึงมือ”
“แต่พระชายา ข้าจากท่านไปไม่ได้”
“ไม่มีผู้ใดสามารถฝ่าวงล้อมกองทัพใหญ่ 50,000 นายออกไปได้ทั้งที่พาคนไปด้วยอีกหนึ่งคน เจ้าจะไปหรือไม่ไปก็ไม่ต่างกัน ข้าให้ว่านฟางฟางไปกับข้าก็พอแล้ว ส่วนตราหยก ข้าไม่วางใจมอบให้ผู้ใดทั้งสิ้น มีเพียงเจ้าที่ข้าจะมอบให้ได้”
“ขอรับ” จู๋หม่าควบม้าเร็วจากไป