กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เจ้า เจ้าพูดเหลวไหลอันใด?” เฉิงซือหย่าใช้หน้ากากโฉมงามบดบังใบหน้า ก่อนเร่งฝีเท้าจากไป
ฉีเอ้อร์รีบตามไปขอโทษ “เป็นความผิดของข้าเอง ข้าพูดจาล่วงเกินไป คุณหนูเฉิงอย่าได้ใส่ใจ”
ในเวลานี้เอง ว่านฟางฟางกับเย่ซื่ออันเดินสวนกระแสผู้คนมาพบกับทั้งสอง
ว่านฟางฟางคว้าหน้ากากจากมือเฉิงซือหย่า “เอ๋ เจ้าเอาหน้ากากมาถือไว้ทำไม? เมื่อครู่ข้าแทบจำเจ้าไม่ได้”
ฉีเอ้อร์เอ่ยอย่างสงสัย “พวกเจ้าไปถือดาบใหญ่มาจากที่ใด?”
ว่านฟางฟางเล่าเรื่องที่พบคนร้ายอย่างออกรสออกชาติ ฉีเอ้อร์ได้แต่แค้นใจที่เมื่อครู่ตามมาไม่ทัน การทะเลาะวิวาทจะขาดข้าไปได้อย่างไร?
หลังผ่านเหตุการณ์แทรกซ้อนนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสี่ก็สนิทสนมยิ่งขึ้น