กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“วันนี้ท่านโหวก็เหน็ดเหนื่อยแล้วเช่นกัน” ฮวาซูเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนเรียกเยียนอวี่กับจู๋หม่าเข้ามา แล้วส่งสัญญาณให้เยียนอวี่ “เจ้าพาท่านโหวลงไปอาบน้ำก่อน”
ลู่หมิงคิดว่านางให้อภัยเขาจริง ๆ และยอมให้เขาค้างคืนด้วย จึงรีบเดินตามเยียนอวี่ไป พลางดึงคอเสื้อของตนเอง
แม่นมหลินดีใจอยู่ในใจ รีบเกลี้ยกล่อมว่า “ในเมื่อฮูหยินน้อยให้อภัยท่านโหวแล้ว ก็จงดื่มสุราขอขมาถ้วยนี้เสียเถิด”
“คำพูดของแม่นมไม่ถูกต้อง ท่านโหวเป็นตัวแทนได้เพียงตัวเขาเอง เมื่อครู่ท่านบอกว่า ท่านเป็นตัวแทนฮูหยินใหญ่ขอขมาฮวาฝู สุราขอขมาถ้วยนี้ของฮวาฝู ท่านต้องเป็นคนดื่ม หากท่านไม่ดื่ม ก็แปลว่าไม่ได้ขอขมาอย่างจริงใจ แล้วเหตุใดข้าต้องดื่มเล่า? ท่านดื่ม ข้าถึงจะดื่ม”