กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่ฝูดื่มด่ำกับคำชื่นชมของบรรดาฮูหยิน ราวกับได้หวนคืนสู่วัยเยาว์ที่มีผู้คนรายล้อมเอาใจ นางไม่รู้เลยว่า แม้ฮูหยินเหล่านั้นจะประจบประแจงต่อหน้า แต่ลับหลังก็พากันหัวเราะเยาะที่นางไม่รู้จักประมาณตน
คุณหนูเฉิงซือหย่าแห่งตระกูลเฉิง รองเสนาบดีกรมคลัง กำลังกระซิบกระซาบกับว่านฟางฟาง บุตรีสายตรงของแม่ทัพว่าน ว่านฟางฟางผู้มีนิสัยตรงไปตรงมาชำเลืองมองลู่ฝูแล้วกล่าวว่า “หากไม่รู้มาก่อน คงนึกว่านางมาที่นี่เพื่อดูตัวเสียอีก”
เฉิงซือหย่าเตือนว่า “เบาเสียงหน่อย อย่าพูดดังนัก”
“ข้ายังต้องกลัวนางหรือ?” ว่านฟางฟางไม่ใส่ใจ นางถึงขั้นกล้าตีพี่ใหญ่ของตนเอง พี่น้องชายในบ้านก็ไม่มีผู้ใดสู้ชนะนางได้ แล้วนางจะกลัวผู้ใดกันเล่า?