กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนฮวาซูกลิ้งตกลงมาจากภูเขา นางหมดสติไปแล้ว จู่ ๆ ก็ร่วงลงน้ำ ก่อนจะถูกน้ำสารทเย็นยะเยือกสำลักจนได้สติ
สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดทำให้นางกอดคออ๋องอิงแน่นสุดชีวิต ราวกับคนจมน้ำคว้าฟางช่วยชีวิตไว้ได้ ขาทั้งสองข้างยังรัดเอวของเขาแน่น
โชคดีที่อ๋องอิงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ มีกำลังมาก เขาจึงไม่ถูกนางกดจมน้ำ กลับพานางไถลขึ้นด้านบน และพานางพ้นผิวน้ำได้อย่างรวดเร็ว
หน้าผาทั้งสองฝั่งล้วนสูงชัน อ๋องอิงว่ายไปถึงผาหิน ใช้มือข้างหนึ่งคว้าเถาวัลย์ที่ห้อยลงมาจากริมฝั่ง แล้วหยุดพักเล็กน้อย
ฮวาซูลอยพ้นผิวน้ำ นอนคว่ำอยู่บนแผ่นหลังของเขา ไออย่างรุนแรง
อ๋องอิงมองไม่เห็นใบหน้าของนาง จึงถามว่า “เจ้าไม่เป็นไรกระมัง?”
ฮวาซูพูดไม่ออก อ๋องอิงเป็นกังวลยิ่ง จึงกล่าวว่า “เจ้าลงมาเถิด”