กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ผู้เช่าที่นายังโวยวายไม่เลิก ลู่หมิงแค่นเสียงขึ้นจมูกแล้วกล่าวว่า “หากพวกเจ้ามีความเห็น ก็ไปยื่นร้องเรียนต่อทางการเสีย!”
บ่าวเกิดในจวนทั้งหมดต่างคุกเข่าลงขอความเมตตา
“ท่านโหวโปรดเมตตาด้วย! หัวหน้าคนงานไร่นาเป็นคนดี!”
“หัวหน้าคนงานไร่นาไม่เคยข่มเหงผู้เช่าที่นา พวกเขาต่างช่วยกันขอความเมตตา นี่ก็นับเป็นหลักฐานอย่างหนึ่งแล้ว!”
ลู่หมิงแทบอยากหัวเราะ หัวหน้าคนงานไร่นากับผู้เช่าที่นาร่วมมือกันยึดครองที่ดินของจวนโหว นั่นต่างหากที่ร้ายแรงที่สุด พวกมันยังมีหน้ามาขอความเมตตาอีกหรือ?
ที่รกร้างบนภูเขาเหล่านั้นเป็นที่ดินพิพาท จะบอกว่าหัวหน้าคนงานไร่นาสั่งให้ผู้เช่าที่นาเปิดพื้นที่ จึงนับเป็นของจวนโหวก็ได้ จะบอกว่าเป็นที่ส่วนตัวของผู้เช่าที่นาก็ได้เช่นกัน