กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฮูหยินผู้เฒ่าลู่หันไปกล่าวกับหลานชายว่า “ซูเอ๋อร์เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า งานเลี้ยงแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ไม่ควรจัดใหญ่โตเกินไป บัดนี้ดูท่าแล้ว นางเป็นคนมีแผนการรอบคอบจริง ๆ วันนี้นางเองก็เหน็ดเหนื่อยไม่น้อย เจ้าไปปลอบนางให้ดี พยายามให้มีบุตรชายสายตรงโดยเร็วเถิด”
ลู่หมิงนึกถึงคำถากถางที่เคยกล่าวใส่ฮวาซูหลายครั้ง ก่อนหน้านี้เขาวู่วามเกินไปจริง ๆ ภายในใจจึงนึกเสียใจ
“หลานเข้าใจแล้ว ประเดี๋ยวหลานจะไปดูนาง”
ลู่หมิงเดินไปทางเรือนกุหลาบ เมื่อใกล้ถึงประตูเรือนก็พบจินฉาน จินฉานมีสีหน้าเป็นกังวล นางยอบกายคำนับแล้วกล่าวว่า “ท่านโหวรีบไปดูอนุเถิดเจ้าค่ะ อนุร้องไห้จนตาบวมไปหมดแล้ว”
ลู่หมิงขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปลี่ยนทิศทางไปยังเรือนเหอเซียง