กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอฟังจบ
เป้าหนีก็ลุกพรวดขึ้นทันที
คนอื่นๆ ต่างพากันระแวดระวังขึ้นมา
“ต้องตรวจจริงๆ เหรอ?” อาจูหวีขาแมงมุมของมันพลางเงยหน้าขึ้นสบตากับเจียงหน่วนอย่างช้าๆ พวกมันเกลียดคำว่าตรวจยิ่งนัก ในชีวิตที่แสนสั้นนี้ คำว่าตรวจกินพื้นที่ไปถึงสองในสาม...
เจียงหน่วนยกมือขึ้นตบขาแมงมุมของอาจู ดูภายนอกน่ากลัวแต่สัมผัสกลับนุ่มฟูมือดีมาก เธอจึงถือโอกาสลูบไปอีกสองทีพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำให้อาจูอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสองก้าว
แฮะๆ...
เจียงหน่วนหัวเราะแห้งๆ อย่างขอโทษ