กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ใคร—”
ต้วนเทียนหยาลุกพรวดขึ้นยืน
เขากำไม้เท้าเคาะพื้นแรงๆ สองครั้ง พลางมองไปรอบด้านและจ้องเขม็งพวกยางิว ซากุระโกะกับคนอื่นอย่างโกรธจัด
พวกโง่
ศัตรูมาถึงหน้าตาแล้วยังไม่รู้ตัว
พวกโง่ ทั้งหมดก็แค่พวกโง่
ไร้นามหายไปไหน ไม่เห็นไร้นาม หรือว่าเขาถูกจับเป็นเชลย? เขามองซ้ายขวาก็ไม่เห็นเงาของไร้นาม ใจของต้วนเทียนหยาจมลงไม่หยุด เขายื่นมือไปทางลอว์เรนซ์ ตัดสินใจว่าหากมีอะไรผิดปกติจะให้ลอว์เรนซ์พาเขาหนีไป
แต่กระนั้น
น่าเสียดายก็แต่ทีมงานของเขา
หลังครั้งนี้เกรงว่าจะไม่มีใครให้ใช้ได้อีกแล้ว