กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหนี่พึมพำว่า “ไม่มีจริงๆ หรือ ฉันรับรู้ผิดไปเอง?” เธอเงยหน้าขึ้นมองซ้ายขวาบนล่าง ปรากฏว่าอย่างที่เจียงหน่วนว่าไว้จริงๆ ตอนนี้มองไปรอบด้านไม่เห็นมีอะไรเลย
แล้วก็เป็นอย่างนั้น
เจียงหนี่พึมพำสองสามคำ ไม่ได้เกิดความสงสัยอีก
ที่ไกลออกไป——
เนี่ยลี่ส่งเสียงหงึๆ สองที แอบเช็ดเหงื่อเย็นออกหนึ่งที พลังลดลงหรือไง!? เกือบถูกเจียงหนี่น้อยจับได้แล้ว น่าอายชะมัด!
ทุกคนตัดสินใจกลับบ้านด้วยกัน ล้างมือล้างเท้าในคูน้ำ ใส่รองเท้าแตะแล้วเดินไปบ้านหินภูเขาวาลา ไกลๆ ยังได้ยินเสียงราชันวัวเล่นน้ำอยู่ แอบหลั่งน้ำตาอุ่นๆ แทนปลาและกุ้งในแม่น้ำ